Orfische hymnen – No. 85 – Ὕπνου

θυμίαμα μετὰ μήκωνος

Ὕπνε, ἄναξ μακάρων πάντων, θνητῶν τ’ ἀνθρώπων,

καὶ πάντων ζώων, ὁπόσα τρέφει εὐρεῖα χθών·

πάντων γὰρ κρατέεις μοῦνος, καὶ πᾶσι προσέρχῃ,

σώματα δεσμεύων ἐν ἀχαλκεύτοισι πέδῃσιν.

λυσιμέριμνε, κόπων ἡδεῖαν ἔχων ἀνάπαυσιν,

καὶ πάσης λύπης ἱερὸν παραμύθιον ἔρδων·

καὶ θανάτου μελέτην ἐπάγεις, ψυχὰς διασώζων·

αὐτοκασίγνητος γὰρ ἔφυς Λήθης Θανάτου τε.

ἀλλά, μάκαρ, λίτομαί σε κεκραμένον ἡδὺν ἱκάνειν,

σώζοντ’ εὐμενέως μύστας θείοισιν ἐπ’ ἔργοις.

Hymne aan de slaap

reukwerk van papaver

Slaap, Heer van alle zalige goden en van sterfelijke mensen,

en van alle levende wezens, zovele als voedt de brede aarde:

want als enige heerst U over allen en nadert tot allen,

bindend de lichamen met ongesmede ketens.

Bevrijder van zorgen, die zoete rust geeft van het leed

en heilige verlichting brengt van alle pijn,

zelfs de zorg voor de dood voert U mee, behoedend de zielen:

want U bent zelf de broer van Vergetelheid en Dood.

Maar, Zalige, ik smeek U mijn zoet gebed te verhoren,

red de ingewijden genadig bij hun goddelijke werken.